TAMUXE FOI HOMENAXEADO POLO CONCELLO DO ROSAL NA XXVIII FESTA DO CABAQUEIRO

Condecorado publicamente coa insignia do Concello e cun "Castelao" en recoñecemento "pola súa labor história e de investigación da cultura rosaleira"

EXPOSICIÓN DO XACEMENTO ARQUEOLÓXICO DOS MEDOS (CURRÁS, CONCELLO DE TOMIÑO)

Na imaxe, Tamuxe e Juan Ramón M. Barbosa diante do panel que informa do descubrimento de 1972 realizado polo Equipo Arqueolóxico do Baixo Miño

PRESENTACIÓN DO TERCEIRO NÚMERO DE CASTELLUM TYDE NA ÁREA PANORÁMICA DE TUI

Na imaxe, Xoán M. Tamuxe na compaña do alcalde de Tui, Moisés Rodríguez e os historiadores, membros do Instituto, Xavier Añoveros e Marta Cendón

XOÁN MARTÍNEZ TAMUXE FOI O PREGOEIRO DA VI FESTA DO PERCEBE DE VILADESUSO (OIA)

O alcalde de Oia, Alejandro Rodríguez, -ex alumno de Tamuxe- foi o encargado de dar a benvida ao acto e presentar ao pregoeiro

PRESENTACIÓN DO PRIMEIRO NÚMERO DA REVISTA CASTELLUM TYDE

Na imaxe, Xosé Carlos Valle Pérez, Xoán Martínez Tamuxe e Rafael Sánchez Bargiela

PRESENTACIÓN DO SEGUNDO NÚMERO DA REVISTA CASTELLUM TYDE

Na imaxe, algúns dos membros do Instituto de Estudios Tudenses, asistentes ao acto que se celebrou na Área Panorámica de Tui

TAMUXE, NA REUNIÓN PREVIA DA XXIV FESTA DO CABAQUEIRO 2011

Na imaxe, con membros da Directiva da Asociación Os Cabaqueiros, a concelleira de Cutura e os mestres telleiros

XOÁN MARTÍNEZ TAMUXE, PREGOEIRO DA XVI FESTA LUSO-GALAICA DEDICADA A O ROSAL

Na imaxe, Tamuxe coa súa dona, nos exteriores da Casa da Anta (Lanhelas-Portugal)

REMATAN AS ESCAVACIÓNS ARQUEOLÓXICAS NOS MEDOS, NA VILA E NECRÓPOLE DE CURRÁS-TOMIÑO (PONTEVEDRA)



Gómez Sobrino, González Santiso e Martínez Tamuxe en Currás (1972)

Despois de 40 anos volveuse a realizar unha curta campaña de escavacións (15-24 de xullo) na vila romana dos Medos, en San Martiño de Currás, no concello de Tomiño (Pontevedra).




Vila agrícola tardorromana e necrópole xermánica, xacemento arqueolóxico descuberto en 1972 polo Equipo Arqueolóxico do Baixo Miño.



Para evitar erros e imprecisións, lembramos que este equipo foi creado en 1968 exclusivamente polo finado e caro amigo, Rvdo. D. Jesús Gómez Sobrino, ilustre guardés, párroco de Amorín e de Currás e polo que suscribe (Xoán Martínez Tamuxe), naquel intre crego, párroco de Baredo (Baiona) e por ninguén máis.



En 1971, pasou a formar parte do mesmo, como debuxante, o común amigo (Q.E.D.), D. Aquilino González Santiso (e non D. Avelino), como se recolle en certa páxina de Internet. Aquilino, excelente debuxante, era funcionario de Urbanismo no concello da Cidade de Tui.



Noutra ocasión volveremos a tratar no meu blog -e máis amplamente- das razóns que nos levaron á creación do Equipo Arqueolóxico do Baixo Miño, tanto co placet do bispo monseñor Delicado Baeza, como do Museo de Pontevedra. Gómez Sobrino era correspondente do Museo no Baixo Miño e o que suscribe, no Val Miñor.



Aquelas escavacións de 1972 estiveron dirixidas polo profesor, historiador e arqueólogo, agora falecido e natural de Goián (Tomiño), D. Manuel Fernández Rodríguez, en colaboración do citado equipo.



Os resultados daquela campaña de 1972 descuberta da vila co seu hipocausto (sistema romano de calefacción) e a súa necrópole (cemiterio primitivo, xa cristiano) foron recollidos en parte na prensa e, singularmente, na memoria das mesmas publicada na revista Tuy - Museo y Archivo Histórico Diocesano. I (Tui, 1975).



A presente campaña, sen dúbida impulsada primordialmente polos veciños de Currás (Comunidade de Montes) con respaldo técnico da Universidade de Vigo, así como da colaboración do propio concello de Tomiño, que preside Sandra González.



Pero temos que lembrar que nesta aventura investigadora, foi peza clave en tal iniciativa, a historiadora e arqueóloga tudense, Silvia González Soutelo. Nun principio todo arrancou dun proxecto de recopilar cantos datos (bibliografía), fotografías e control de todo material recollido naquelas escavacións e logo preparar unha publicación. Coordinou este equipo técnico o profesor Fermín E. Pérez Losada, da Universidade de Vigo. 



Sen dúbida logro, tan fenomenal e prometedor, como oportuno e esperanzador de novos éxitos, cara ao futuro. Só así se chegará a coñecer mellor a vila romana, necrópole, e aínda a posibilidade de localizar a primitiva ubicación da primeira igrexa de Currás.



E isto de seguir cada ano, non só a nova tarefa de redescubrir o xa coñecido, senón o volver a investigar en nova zona do lugar de Medos. Isto supón un halagüeño fito histórico-arqueolóxico, cultural e turístico para a bisbarra do Baixo Miño.